Squatter Hatin’ and Momentum Bullshit

just kaninang hapon, my mom went home with an obvious pagkainis on her face. talak siya ng talak. well, what can you expect from mothers diba? so ayon. she told stories about what happened kanina sa newly bought lot namin sa may upcampus.

ayon, there are effin’ squatters na ayaw umalis sa kubo nila na nasa lupa namin. as in. as if naman na kanila pa iyong lot na iyon. eh nakapagpagawa na nga kami ng dorm doon diba. they have no right na. and it’s just right to call them squatter no. no offense, pero squatter na talaga ang tawag sa kanila, right?

saka ung kubo naman na iyon ay so bulok na. at parang isang pitik ko lang, parang we played jenga lang. haha. ang mean ko, pero i don’t care. it’s our property naman eh.

***

papers sa physics 1 laboratory, late. actually, sinadya ko. bakit ba, katamad magsubmit kahapon eh. saka hindi lang naman ako ang mamaminusan. iyong whole group. haha. saka i can act naman. kaya kanina, i acted as if i didn’t know na kahapon pa iyong deadline. they believed me naman. though nagmukha akong hindi nakikinig sa instructor, ayos lang. totoo naman eh. it’s so boring kaya. ako nga lang nag-iingay sa class eh.

exam. exam. exam. good thing may 5 point bonus. at least i’ll be getting 5/80 if ever. kesa naman zero no. haha. kiddin’. ‘di ako bobo no. di ko lang talaga gusto pag-aralan ang physics. multiple choice naman, and a little bit of computation. saka physics is like the hardest subject ever kaya. the hell i care about momentum and torque. as if naman i have to compute pa iyong conservation of momentum before i do something no.

Physics 1 Lab[ullshit]tory

mamaya na. papers, exams. gosh.

laboratory shinitskis. walang kwenta.

take-home final exam sa lecture. yay.

gosh. i need to pass this course. baka madismiss ako sa up.

wait, isn’t that a good idea? i’ll be out of up forever!

well, not forever. but at least, i have a reason to transfer to another school.

then i could study sa ust na. yay.

as if my dad would allow me.

it’s so layo. fuck.

gosh. i so want to be out of LB na.

Unmasked

sa mga taong napapaisip kung sino nga si Chase Mclovin. heto na ang litrato niya:

buong pangalan: charlon kim dizon baylon.

bahala na kung sino magsearch ng pangalan ko sa search engine. kung napunta kayo sa entry na ito dahil sa pagiistalk sa akin. surprise, bading ako. haha. nakakagulat no? oo, nakakagulat kung hindi tayo close dahil marahil maangas ako makitungo sa inyo. haha. hindi naman talaga ako nagpapahalata sa public. bakit ba? eh buhay ko ‘to. mapapatay ako ng tatay ko kung sakasakali.

nag-aral ako ng aking nursery at buong elementary sa Christian School International. at highschool naman sa Morning Star Montessori School Incorporated. at ngayon, sa pipitsuging unibersidad ng bansa, ang UPLB o University of the Philippines – Los Banos. at kumukuha ng kursong BS Human Ecology. and boring ng course ko, sobra.

ninanais kong makalipat ng school balang-araw. at kunin ang kursong aking gusto talaga. Multimedia Arts o Film and Audio-Visual Communication. Advertising o Fashion Design. basta may minor sa Photography.

tinatamad ako ngayon kaya’t eto. kung anu-ano na lamang ang maisulat. gusto ko lang magpakilala. bakit ba? may problema?

kung napapansin niyo sa litrato ko, hindi naman ako kagwapuhan. pero hindi ko matatanggap na panget ako, dahil hindi naman talaga ako panget. hindi ako naniniwala sa kasabihang walang taong panget. aminin niyo man sa hindi, may mga tao talagang hindi pinagkaloobin. at hindi naman siguro ako kasali doon. hindi daw ako panget sabi ng nanay ko. haha.

ano pa ba? mahilig ako sa gadgets. may specs ako o salamin. malabo mata ko. maitim ako. oo ako na. pinaglihi daw ako sa sunog na barbeque. kaya maitim na ako, hindi pa pantay kulay ko. samantalang ang ate ko naman ay pinaglihi sa puting marshmallow. kaya maputi siya.

hindi talaga ako mahilig magtext. nirereplyan at tinetext ko lang ung mga taong gusto ko at iyong mga taong hindi nakasave sa phonebook ko, “who’s this?”.

suplado na kung suplado. kahit wala naman talaga dapat ipagsuplado. pero sige lang, hindi naman ako nangangagat. mabait naman ako.

tahimik ako kadalasan at mapag-isa. pero hindi ako loner. kapag hindi ko gusto ung klase ko, tahimik lang ako kahit alam ko iyong mga sagot sa tanong ng professor. pero ‘pag gusto ko ung klase, ako siguro pinakamaingay sa lecture hall.

wala akong paki kung walang patunguhan itong blog na ito.

madamdamin ako. at paranoid lagi. lagi kong iniisip na pinagtatawanan, pinagtititigan, at pinagkukuwentuhan ako ng mga tao. kaya mababa self-esteem ko at hindi ako confident sa sarili ko.

umayos lang kutis ko, ayos na ako sa buhay. at siyempre, yumaman.

may kaya pamilya ko. from rags to riches ang tatay ko (nagtitinda lang ng dyaryo at takatak boy un dati). ang nanay ko naman tama lang. kaya ayon, nagsanib puwersa, kaya nagka-kaya na kami. may dormitory kami, rent-a-van, store, at apartment. business minded. mana-mana lang siguro. may business ako sa multiply.com ngayon eh.

nagiging maluho akong tao kapag kailangan ko talaga ang isang bagay. tulad ng psp. haha. diba? kailangan naman talaga un sa buhay. lagi naman kasi ako naiinip. tama lang sa akin na may makakalikot kapag wala akong magawa.

naniniwala ako sa gay marriage. pero nagdadalwang isip pa rin ako rito. gusto kong may makakasama ako habang buhay. pero may mga dahilan na nakakapaghinto sa akin.

hindi ako naghahanap ng lalake. nakakapagod eh. hihintayin ko na lang siya. ayoko sa straight. ayoko sa sobrang gwapo. ayoko sa matangkad. ayoko sa cheap. gusto ko iyong tama lang. at kaya niyang dalhin ang sarili niya.

may nagugustuhan ako ngayon. kaso hindi niya alam. graduating siya sa UST. hindi naman niya siguro mababasa ito. gusto ko siya kahit hindi siya kagwapuhan. duh? ayoko nga sa gwapo. mabait siya. hindi nga lang palareply dahil mas inuuna niya ang iskul. masipag. kaya gusto ko siya.

mas buhay ako sa gabi. sa umaga, kung wala ako sa bahay o campus, nasa bahay ako ng kabarkada ko. nakain o nanonood. mahilig ako makipagsmart-talk sa mga kaibigan ko na komportable ako. maparice shortage man ‘yan, o ang pageexist ng mga bisexuals sa mundo.

nagsmoke ako dati. adik nga eh. tapos tumigil. tapos nagsimula ulit ngayon. nakakamiss pala. pero tama lang.

hanggang dito na lang. nakakatamad. may exam pa pala ako sa Physics 1 bukas sa lab. buti na lang take home ang Finals sa lecture.

ipagpapatuloy ko na lang itong pagpapakilala ko sa sarili ko bukas o sa ibang araw. basta this week, magpapakilala ako.

Absurdité (nonsense)

i’m so inspired today. i don’t know why. i came up with ideas that could would should change my lifestyle. that should transform it, rather.

reasons: i want to live fab and glam. not the isko-ish, squatter-ish, pataygutom-ish, and the cheap-ish type.

1. wet wipes. (duh, it’s so gabok kaya sa up)
2. mints (i don’t really need this, actually. the heck, i don’t have bad-mouth problems)
3. improve posture (i really need to improve my posture. it’s always like i’m kuba)
4. skin care. ugh, i hate my skin. (blame veet and the sun. i hate my rough-skinned face with tons of pimple marks. *sobs*)
5. makamasa into makapili.
6. new wardrobe.
7. move over, havaianas. crocs and ipanema are here.
8. i don’t need fame. eww, who needs ‘em. pero i’ll not sacrifice my being classy. (did i make any sense? i’m not saying na i’m famous. kasi dati, my goal in life is to be famous. but i realized, it’s so social-climber-attitude. and i’m not like that no.)
9. be organized
10. just don’t talk if you feel like the moment’s not worth it. (kuha mo? it’s so hard to explain eh.)

actually, there’s a lot pa. i just didn’t jot them down, kaya ayon. it slipped out of my mind. sabi na nga bawal ang beans at bawal ang pork. niye. i’m so corny.

i know, right? it’s a pure nonsense entry nanaman. sorry naman.

saka i’m not saying na i’m pataygutom-ish, cheap-ish, and squatter-ish type no. please naman. haha. i just feel like, i’m just average. you know what i mean? it’s so hard talaga to explain kasi.  basta. magulo. haha.

vomit like there’s no tomorrow: the after-post

and just after i published my previous entry, i puked. a major eww. good thing i managed to control it until i’m at our dirty kitchen. but due to the excitement of all what i have eaten today, it all exploded right before our lavatory. yeah, my puke was all on the floor. and all i have left to do was to clean it all up. can you imagine, i am bathing in my own vomit. how good can that get?

oh well, i feel much better now. but the feeling’s like… eww.

and for proof, here are the crime scene’s photos: